de wielbasis

IPA [ˈvilbaːzɪs]

De horizontaal, evenwijdig aan het middenlangsvlak van het voertuig gemeten afstand tussen het hart van de eerste en het hart van de laatste as van het voertuig; bij opleggers wordt gemeten vanaf de verticale hartlijn van de koppeling (art. 1.1 Regeling voertuigen). Voor de weg betekent een lange wielbasis: een grotere draaicirkel, meer bochtuitzwaai en meer ruimte nodig bij afslaan. Daarom zwaait een oplegger bij een rechtse bocht eerst naar links.

Zo klinkt het op het examen

Waarom zwaait een vrachtauto met lange wielbasis bij een rechtse bocht eerst naar links?

Verwante termen

Gecontroleerd op: