de opleggertrekker

IPA [ˈɔplɛɣərtrɛkər]

mv. opleggertrekkers

Motorvoertuig dat hoofdzakelijk is ontworpen en gebouwd voor het trekken van opleggers; in ieder geval geldt als opleggertrekker een voertuig met carrosserietype BC (art. 1.1 Regeling voertuigen). Samen met de oplegger vormt hij een samenstel. Rijdt hij alleen, dan blijft hij een zwaar bedrijfsvoertuig: hij heeft grote dode hoeken en een lange remweg, ook zonder lading achter zich.