het verdrijvingsvlak

IPA [vərˈdrɛivɪŋsflɑk]

mv. verdrijvingsvlakken

Gedeelte van de rijbaan waarop schuine strepen zijn aangebracht (art. 1). Bestuurders mogen verdrijvingsvlakken niet gebruiken (art. 77 lid 1) — ook niet om even in te voegen of een file te omzeilen. Het vlak scheidt verkeersstromen en houdt de ruimte leeg. De enige uitzondering is het volgen van een spitsstrook langs een splitsing of samenvoeging (art. 77 lid 2).