de uitwijkplaats

IPA [ˈœytʋɛikplaːts]

mv. uitwijkplaatsen

Verbreding naast een smalle weg waar twee tegenliggers elkaar kunnen passeren. Bord L20 wijst een uitwijkplaats rechts van de weg aan, bord L21 een uitwijkplaats links van de weg. Wie de uitwijkplaats aan zijn eigen zijde heeft, wacht daar; de ander rijdt door, en dat is de hele afspraak. Parkeren hoort er niet: een bezette uitwijkplaats maakt de weg onbruikbaar voor iedereen die erachter komt.

Zo klinkt het op het examen

Wie wacht er bij een uitwijkplaats: u of de tegenligger?

Verwante termen

Gecontroleerd op: